
W pierwszych godzinach najważniejsze są spokój, szybkie ustalenie podstawowych informacji i niedziałanie pod wpływem emocji. To, co rodzina zrobi na początku, może mieć znaczenie dla dalszego przebiegu sprawy.
Pierwszym krokiem jest ustalenie, która jednostka prowadzi czynności. W praktyce może to być komisariat Policji, komenda miejska, komenda wojewódzka, prokuratura albo inny organ, np. Straż Graniczna, CBA, CBŚP lub Żandarmeria Wojskowa – zależnie od sprawy.
Rodzina powinna ustalić:
Nie zawsze przez telefon zostaną udzielone szczegółowe informacje. Warto jednak spokojnie podać dane zatrzymanego i zapytać, czy przebywa w danej jednostce oraz czy można przekazać informację o obrońcy.

W sprawach karnych pierwsze godziny są bardzo ważne.
Zatrzymany ma prawo do niezwłocznego kontaktu z adwokatem lub radcą prawnym i do bezpośredniej rozmowy z nim. W wyjątkowych sytuacjach organ może zastrzec obecność przy tej rozmowie, ale samo prawo kontaktu z obrońcą powinno zostać zapewnione.
Częsty błąd rodziny to telefoniczne lub emocjonalne namawianie: „powiedz wszystko”, „wyjaśnij, że to pomyłka”, „podpisz i wracaj”. W sprawie karnej takie rady mogą zaszkodzić. Osoba zatrzymana ma prawo złożyć oświadczenie, ale ma też prawo odmówić złożenia oświadczenia i korzystać z pomocy obrońcy.
Nie chodzi o utrudnianie postępowania. Chodzi o to, że zatrzymany bywa zestresowany, zmęczony, zaskoczony i nie zna materiału sprawy. Może powiedzieć coś nieprecyzyjnie, podpisać protokół bez zrozumienia albo przyjąć wersję narzuconą pytaniami. Później odkręcanie takich wyjaśnień bywa trudne.
Rodzina może pomóc, przygotowując materiał potrzebny obrońcy. W pierwszym etapie warto zebrać fakty, nie interpretacje.
Przydatne mogą być:
Jeżeli zatrzymany przyjmuje leki, choruje przewlekle, ma problemy psychiczne, jest po zabiegu, wymaga diety albo stałej opieki medycznej, trzeba jak najszybciej przekazać tę informację adwokatowi i jednostce prowadzącej czynności. Osoba zatrzymana powinna zostać pouczona także o prawie do dostępu do pierwszej pomocy medycznej.
Zatrzymaniu często towarzyszy przeszukanie mieszkania, samochodu, telefonu, komputera albo miejsca pracy. Rodzina powinna zachować protokoły i dokładnie sprawdzić, co zostało zabrane.
Warto ustalić:
Nie należy usuwać wiadomości, kasować plików, opróżniać kont, przepisywać majątku ani „porządkować” rzeczy po zatrzymaniu. Takie działania mogą zostać ocenione bardzo negatywnie i w niektórych sytuacjach mogą prowadzić do dodatkowych problemów.

W typowej sprawie karnej zatrzymanie nie może trwać dowolnie długo. Jeżeli organ chce, aby zatrzymany został tymczasowo aresztowany, musi przekazać sprawę do sądu w ustawowych terminach. Zatrzymanego należy zwolnić, jeżeli ustanie przyczyna zatrzymania albo jeżeli nie zostanie on przekazany do dyspozycji sądu w odpowiednim czasie. Przepisy przewidują również prawo do zażalenia na zatrzymanie.
Dla rodziny praktycznie ważne jest to, aby odnotować godzinę zatrzymania. To pozwala kontrolować czas czynności i szybko reagować, jeśli sprawa zmierza w kierunku wniosku o tymczasowe aresztowanie.
Jeżeli sprawa jest poważna, prokurator może złożyć do sądu wniosek o tymczasowe aresztowanie. Wtedy odbywa się posiedzenie aresztowe. To bardzo ważny etap, bo sąd decyduje, czy zatrzymany wyjdzie na wolność, czy trafi do aresztu na czas postępowania.
Rodzina może wtedy pomóc, dostarczając obrońcy dokumenty pokazujące, że zatrzymany ma stałe miejsce zamieszkania, pracę, rodzinę, obowiązki opiekuńcze, leczenie albo inne okoliczności przemawiające przeciwko aresztowi. Czasem znaczenie może mieć też propozycja poręczenia majątkowego, dozoru Policji, zakazu kontaktu z określonymi osobami albo zakazu opuszczania kraju jako alternatywy dla aresztu.
W emocjach łatwo wykonać telefon albo wysłać wiadomość, która później pogorszy sytuację. Rodzina nie powinna:
Najlepsza pomoc to spokojne zebranie informacji, kontakt z obrońcą i przekazanie mu materiałów, które mogą mieć znaczenie.
Krótko i spokojnie:
Tak. Bliscy mogą skontaktować się z adwokatem i podjąć działania, aby obrońca jak najszybciej skontaktował się z zatrzymanym.
Nie. Zatrzymany ma prawo złożyć oświadczenie, ale ma też prawo odmówić. Jeżeli jest przesłuchiwany jako podejrzany, przysługuje mu również prawo do odmowy składania wyjaśnień i odmowy odpowiedzi na pytania.
Zakres informacji udzielanych rodzinie może być ograniczony, ale zatrzymany ma prawo żądać zawiadomienia osoby najbliższej lub innej wskazanej osoby o zatrzymaniu. Informacja o tym wynika z pouczeń dla zatrzymanego.
Zatrzymanemu na jego żądanie należy niezwłocznie umożliwić kontakt z adwokatem lub radcą prawnym oraz bezpośrednią rozmowę.
To zależy od sytuacji. Część rzeczy może zostać zabezpieczona jako dowód. W sprawie praktycznej trzeba ustalić to z jednostką prowadzącą czynności albo przez obrońcę.
Należy jak najszybciej przekazać informację jednostce prowadzącej czynności i obrońcy. Warto przygotować dokumentację medyczną, nazwy leków i dawkowanie.
Tak. Zatrzymanemu przysługuje zażalenie do sądu. Termin wynosi 7 dni od zatrzymania.

Adwokat Edyta Kufta jest Absolwentką Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego, gdzie ukończyła w 2010 r. studia magisterskie z wyróżnieniem na kierunku prawo.
Już w trakcie studiów zdobywała doświadczenie zawodowe pracując w Prokuraturze Rejonowej Bydgoszcz Północ w Bydgoszczy oraz odbywała praktykę zawodową w kancelarii adwokackiej i radcowskiej.